DumpStats voor Gruune_knuppel

19,905 +20738 -833

Kudos

#3560 (Top 1.2073%)

Kudos/dag 5.62
Kudos/reaguursel 39.26
Meeste kudos op 1 reaguursel 2716
Minste kudos op 1 reaguursel -79

507

Reaguursels

Reaguursels/dag 0.14
Topreaguursels 11
Woorden per reaguursel 11.7
Reacties per reaguursel 0.55
Meeste reaguursels op 1 dag 6
Aantal x weggejorist 14
Geregistreerd op 23-01-2017
Eerste reactie op 24-01-2017

Scherpe Amazon Deals ⚡

Shop via onze link — jij betaalt niets extra, wij krijgen een klein steuntje van Amazon 💚

📱 iPhone 📱 Samsung 🧱 LEGO 🏠 Smart Home 💻 Laptop

*Als Amazon-partner verdient Dumpstats aan in aanmerking komende aankopen. Dank voor je support!*

Kudoverloop over tijd

-9 kudos 2026-10-02 20:28:29 door Diwa88 op Iet wiet, ik ben mn telefoon kwiet..
Gekke boeren, kunnen zich uit laten kopen voor bedragen waar de staatsloterij de hik van krijgt, en gaan protesteren omdat ze de hypotheek niet kunnen betalen.

-72 kudos 2026-10-02 19:24:35 door Pufje op Iet wiet, ik ben mn telefoon kwiet..
De reden waarom boeren een grote hoeveelheid gras die op het eerste gezicht de vorm heeft van een bult toch aanduiden met het woord "kuil", heeft voornamelijk te maken met de wijze waarop gras als veevoer wordt opgeslagen en geconserveerd. Het woord "kuil" moet in deze context namelijk niet noodzakelijkerwijs worden opgevat in de alledaagse betekenis van een verlaging, gat of verdieping in de grond. Hoewel een dergelijke betekenis voor het woord "kuil" in veel andere situaties volkomen gebruikelijk is, heeft het woord binnen de landbouw een meer specifieke betekenis gekregen.

Wanneer een boer gras maait, ontstaat er een grote hoeveelheid vers plantaardig materiaal. Dit gras kan uiteraard niet onbeperkt in de oorspronkelijke, verse toestand worden bewaard. Wanneer vers gras gedurende langere tijd wordt blootgesteld aan de omstandigheden die normaal gesproken buiten aanwezig zijn, zal het uitdrogen, vergaan of op andere manieren veranderen. Omdat vee gedurende een aanzienlijk deel van het jaar gevoerd moet worden, is het voor een veehouder praktisch noodzakelijk om gras op een bepaalde manier te bewaren. Een van de manieren waarop dit gebeurt, is door het gras te conserveren als kuilvoer.

Bij het maken van kuilvoer wordt het gras eerst verzameld en vervolgens op een bepaalde plaats bij elkaar gebracht. Het gras wordt daarbij sterk samengedrukt. Dit samendrukken is van belang, omdat er zo weinig mogelijk lucht tussen het gras moet achterblijven. Nadat het gras voldoende is samengebracht en aangedrukt, wordt het doorgaans afgedekt met materiaal dat ervoor zorgt dat er zo weinig mogelijk lucht bij kan komen. In de moderne landbouw wordt hiervoor onder andere plastic gebruikt.

Vervolgens vindt er in het samengeperste gras een conserveringsproces plaats. Daarbij spelen onder andere melkzuurbacteriën een rol. Deze bacteriën zetten suikers uit het gras om in melkzuur. Hierdoor daalt de zuurgraad van het materiaal. Door deze omstandigheden worden allerlei andere micro-organismen die het gras zouden kunnen laten bederven, in hun groei geremd. Het resultaat is dat het gras gedurende een relatief lange periode bewaard kan blijven en later aan het vee kan worden gevoerd.

Het opmerkelijke aan het woord "kuil" is dus dat het niet noodzakelijk verwijst naar de uiteindelijke vorm van de opgeslagen hoeveelheid gras. Een hoeveelheid kuilvoer kan er in de praktijk namelijk uitzien als een langwerpige hoop, een brede bult of een grote verhoging op het erf. Vanuit een strikt visueel perspectief zou het daarom begrijpelijk zijn wanneer iemand die niet bekend is met landbouw zich afvraagt waarom zo'n verhoging een "kuil" wordt genoemd. Een kuil wordt immers normaal gesproken eerder geassocieerd met iets waar men in kan vallen dan met iets waar men tegenop kan kijken.

De verklaring daarvoor ligt in de geschiedenis van de opslagmethode. Vroeger werd gras en ander plantaardig materiaal inderdaad vaak opgeslagen in een daadwerkelijk uitgegraven kuil. Het materiaal bevond zich dan letterlijk in een verdieping in de grond. Door het gras op deze manier bijeen te brengen en vervolgens af te dekken, kon het worden geconserveerd. De benaming "kuil" was in die situatie dus niet bijzonder merkwaardig. Het opgeslagen materiaal bevond zich daadwerkelijk in een kuil.

In de loop van de tijd zijn de technieken voor het maken en bewaren van kuilvoer veranderd. Het is tegenwoordig niet noodzakelijk om een diepe kuil in de grond te graven. Er bestaan bijvoorbeeld kuilplaten en andere verharde opslagplaatsen waarop het gras wordt aangebracht. Het gras kan vervolgens in een grote massa worden opgeslagen en met plastic worden afgedekt. Ook kunnen verschillende andere vormen van opslag worden gebruikt. Ondanks deze veranderingen in de fysieke vorm van de opslagplaats is het traditionele woord "kuil" blijven bestaan.

Daarmee is sprake van een soort taalkundige continuïteit. De techniek en de vorm van de opslag zijn veranderd, maar de oorspronkelijke benaming is behouden. Dit komt in de Nederlandse taal vaker voor. Woorden kunnen namelijk blijven bestaan terwijl de omstandigheden waarin ze oorspronkelijk werden gebruikt in de loop der tijd veranderen. Mensen blijven een bepaald object of proces dan met dezelfde naam aanduiden, ook wanneer de letterlijke aanleiding voor die naam minder duidelijk is geworden.

Wanneer een boer tegenwoordig dus zegt dat hij "een kuil gras" heeft gemaakt, bedoelt hij doorgaans niet dat hij een gat in de grond heeft gevuld met gras. Hij bedoelt dat hij gras heeft verzameld, samengeperst en geconserveerd zodat het later als veevoer kan worden gebruikt. Het geheel kan daarbij juist boven het maaiveld uitsteken en daardoor de vorm van een aanzienlijke bult aannemen.

Er is daarnaast nog een tweede reden waarom de verwarring begrijpelijk is. In het dagelijks taalgebruik wordt "kuil" meestal gebruikt voor een fysieke verdieping. Men kan bijvoorbeeld spreken over een kuil in de weg, een kuil in de grond of een kuil die door een dier is gegraven. In de landbouw heeft "kuil" echter ook betrekking gekregen op het geconserveerde voer en op de opslag daarvan. De betekenis is daardoor afhankelijk geworden van de context waarin het woord wordt gebruikt.

Het is dus mogelijk dat een boer zegt dat hij "de kuil moet voeren" of dat hij "de kuil openmaakt". In dat geval gaat het niet om het voeren van een kuil in de betekenis van een gat. Het gaat om het verwijderen van de afdekking en het vervolgens wegnemen van een hoeveelheid geconserveerd gras om dit aan de dieren te voeren. De kuil is daarmee zowel de opslag als, afhankelijk van de context, het daarin aanwezige geconserveerde voer.

Samenvattend kan worden gesteld dat een bult met gras een "kuil" wordt genoemd omdat het gras kuilvoer is en omdat de traditionele methode om dergelijk voer te bewaren bestond uit het opslaan ervan in een daadwerkelijke kuil. De moderne opslagmethode kan ertoe leiden dat het gras tegenwoordig boven de grond ligt en zelfs duidelijk de vorm van een bult heeft. De oorspronkelijke benaming is echter blijven bestaan. Hierdoor kan iets wat er tegenwoordig uitziet als een verhoging nog steeds een "kuil" worden genoemd.

Het feit dat de kuil tegenwoordig een bult kan zijn, vormt daarom taalkundig gezien geen echte tegenstelling. Het woord beschrijft in deze landbouwkundige context namelijk niet uitsluitend de geometrische vorm van de opslagplaats, maar verwijst naar een specifieke methode van conserveren en bewaren van gras. De term is in de loop van de tijd blijven voortbestaan, ondanks veranderingen in de praktische uitvoering.

Kort gezegd, en daarmee na deze uitvoerige uiteenzetting terugkerend naar de oorspronkelijke vraag: boeren noemen een bult met gras een "kuil" omdat het gras op die manier als kuilvoer wordt geconserveerd, terwijl de benaming historisch afkomstig is uit een tijd waarin het gras daadwerkelijk in een kuil in de grond werd opgeslagen. Dat de kuil tegenwoordig een bult is, is dus vooral het gevolg van veranderde landbouwtechnieken en niet van een fundamentele verandering in de betekenis van het woord.

2 kudos 2026-08-29 07:58:16 door die_lelijke_rooie op Weekenddrop
@sjaak0041 | 28-08-26 | 22:23: Wat boeit het nu hoe het er mogelijk over 10 jaar bij hangt als je het nu ziet?
Misschien heeft deze tegen die tijd wel 4 kinderen gehad.

5 kudos 2026-08-29 05:22:24 door Vmbo-plutser2 op Weekenddrop
@DondeRob | 29-08-26 | 02:46: Na onderzoek, zie izeren-lukbealch
29-08-26|01:29, deel ik je mening. Ook is het zeer gangbaar in Rusland, oordeel: siliconen, maar of dat heel erg is hangt van je smaak af. Nu even wat meer onderzoek doen.

-6 kudos 2026-08-29 00:46:41 door DondeRob op Weekenddrop
@sjaak0041 | 28-08-26 | 22:23, ja, omdat deze nog vrij nieuw (en nep) zijn.

24 kudos 2026-08-28 20:23:20 door sjaak0041 op Weekenddrop
Ja, dit is meer mijn smaak, al die grote kwark tassen hangen over 10 jaar op de knieen. Dit blijft nog wel een tijdje mooi...

6 kudos 2026-07-17 10:36:12 door Woelwater op Mel en Den - Belle Helene
Ha, wat 'n heumeu's hier! Zou er graag een uurtje tussen willen liggen. Mag die kleine zelfs meehelpen duwen als hij wil!

8 kudos 2026-07-17 10:01:27 door Boskever op Mel en Den - Belle Helene
Die Hélène had ik keihard gedaan als ik de kans kreeg. Maar die kans acht ik zeer klein hier op zolder.

-1 kudos 2026-06-06 11:05:18 door altijd-guus op Kamergenoot met ongelukje
Ik net ook nog even een tukkie gedaan en ben nu bek af....waardeloos zo'n andersom dag....zal ook net zien dat de baas vandaag mijn loon overmaakt....Het grasmaaien sla ik vandaag ook maar over en schijten....doen we morgen wel weer....