DumpStats voor TommyHijgfiguur

5,345 +5857 -512

Kudos

#13039 (Top 4.0800%)

Kudos/dag 13.04
Kudos/reaguursel 18.89
Meeste kudos op 1 reaguursel 860
Minste kudos op 1 reaguursel -82

283

Reaguursels

Reaguursels/dag 0.69
Topreaguursels 0
Woorden per reaguursel 47.1
Reacties per reaguursel 0.65
Meeste reaguursels op 1 dag 7
Aantal x weggejorist 1
Geregistreerd op 07-01-2025
Eerste reactie op 07-01-2025

Scherpe Amazon Deals ⚡

Shop via onze link — jij betaalt niets extra, wij krijgen een klein steuntje van Amazon 💚

📱 iPhone 📱 Samsung 🧱 LEGO 🏠 Smart Home 💻 Laptop

*Als Amazon-partner verdient Dumpstats aan in aanmerking komende aankopen. Dank voor je support!*

Kudoverloop over tijd

-2 kudos 2026-02-10 14:33:28 door TommyHijgfiguur op We hebben een probleem...
@GnrlSchnavy | 10-02-26 | 15:03: Als ouder zie je de afgrond die het kind nog niet ziet. Je weet dat dat diploma deuren opent die anders dicht blijven. Het voelt dan als je plicht om in te grijpen, desnoods hard.
-
Waar we elkaar vinden is de zorg. Waar we misschien verschillen is de strategie op dat 'cruciale punt'.
-
Je zegt: "Als niets anders werkt, dan straffen." Mijn stelling is: Als niets anders werkt (praten, helpen, structuur), dan gaat straffen op dat moment ook niet meer werken. Het is dan vaak een wanhoopsdaad van de ouder om de eigen angst te bezweren (Ik heb er tenminste alles aan gedaan), maar het lost het probleem bij het kind niet op.
-
Omdat je jezelf herkent in je kinderen ("mini versies"), heb je goud in handen. Jij weet precies hoe het voelt om daar te zitten en 'niet bezig te zijn met belangrijke zaken'. Jij weet dus ook dat je toen waarschijnlijk geen terrorist was, maar misschien overzicht miste, of het nut niet zag, of gewoon droomde.
-
Als je op dat cruciale moment niet tegenover ze gaat staan (met straf), maar naast ze (met jouw ervaring: "Jongens, ik was precies zo, ik weet hoe saai dit is, maar we moeten hier doorheen"), bereik je misschien wel dat stukje motivatie dat bij jou toen miste.
-
Het is niet zo dat je ze laat zwemmen. Je trekt ze op het droge. Maar niet door ze te slaan, maar door ze een hand te reiken. Dat is misschien wel de zwaarste vorm van opvoeden die er is, want het vraagt engelengeduld.

-1 kudos 2026-02-10 14:03:10 door GnrlSchnavy op We hebben een probleem...
@TommyHijgfiguur | 10-02-26 | 14:22:
Ik denk dat we het inderdaad wel voor een zeer groot deel eens zijn. Echter spreek ik uit ervaring dat het vangnet om mij op te vangen keer op keer op keer gespannen moest worden. Als je als ouder je best blijft doen maar elke keer moet aanzien dat het niet werkt en je kind weigert te luisteren. Ik was zeker geen terror kind, misschien zelfs het omgekeerde. Heel lief maar gewoon niet bezig met de zaken die (helaas) op dat moment belangrijk waren.
Nu ik twee kleine mini versies heb rondlopen ben ik mij (en ook hun) al mentaal aan het voorbereiden dat zij met zeer grote mogelijkheid dezelfde in zullen gaan slaan als ik en hoe ik hier mee om moet gaan. Ik zal straffen altijd uit de weg gaan, maar ik denk wel dat ik als ouder op sommige momenten beter kan bepalen wat goed is voor de verdere levensweg van mijn kind dan hijzelf. En als ik op zo een cruciaal punt kom en niets anders werkt dan (dreigen met) straffen. Denk ik wel dat ik dit zou doen.

Ik ben wel eens dat steeds zwaardere straffen inzetten zonder dat deze effect hebben, je een drukmiddel kwijtraakt en dit goed in het oog moet houden.

-2 kudos 2026-02-10 13:22:28 door TommyHijgfiguur op We hebben een probleem...
@GnrlSchnavy | 10-02-26 | 13:55: Inderdaad, de realiteit is vaak rommelig. En zeker, autoritatief opvoeden, grenzen stellen met warmte, is de gouden standaard. Maar waar we, denk ik, langs elkaar heen praten, is in de definitie van 'structuur' versus 'straf'.
-
Structuur is samen tijden afspreken voor huiswerk, bijles regelen of de telefoon wegleggen tijdens het leren. Dat is het vangnet waar je het over hebt. Dat is cruciaal.
Straf (in dit voorbeeld: een sociaal event verbieden) is iets anders.
-
Als je een adolescent verbiedt om naar een festival te gaan omdat zijn cijfers slecht zijn, bied je geen structuur en geen vangnet. Je neemt iets af waar hij energie van krijgt, in de hoop dat hij daardoor beter gaat presteren. Dat is geen autoritatieve begeleiding, dat is een autoritair machtsmiddel.
-
Ik pleit niet voor laissez-faire (zoek het maar uit), maar voor coaching. Een vangnet bieden betekent dat je er bent om ze op te vangen als ze vallen, niet dat je ze opsluit zodat ze niet kunnen vallen. Natuurlijk is het niet eendimensionaal, maar ik geloof wel dat je met straffen, zeker op sociaal vlak, de intrinsieke motivatie eerder dooft dan aanwakkert. Je krijgt dan misschien wel dat diploma, maar ten koste van wat?

1 kudos 2026-02-10 12:55:25 door GnrlSchnavy op We hebben een probleem...
@TommyHijgfiguur | 10-02-26 | 13:07:
Je doet wel alsof het volledig zwart wit is maar voor zo ver mijn kennis gaat is er natuurlijk ook nog een soort van autoritatief opvoeden. Heldere grenzen maar wel warmte en uitleg.
Zoals ik in een ander reaguursel aangaf hebben mijn ouders ook niet "losgelaten en vertrouwen". Dit is makkelijk gezegd maar kan ook net zo goed een grote valkuil zijn.
En wie zegt niet dat het juist dankzij die straffen/structuur zo is dat je goed terecht bent gekomen? Of hoeveel potentieel is er juist verloren gegaan door vroeg los te laten en je kind geen vangnet te bieden?
De realiteit is gewoon niet linear en rommelig en elk kind ontwikkeld zich op een andere manier en heeft andere middelen nodig. Als ouder is natuurlijk het doel dat je kind zelf deze keuze's intrensiek maakt maar dit is niet altijd zo rooskleurig of eendimensionaal als jij het doet klinken.

2 kudos 2026-02-10 12:46:57 door GnrlSchnavy op We hebben een probleem...
Ik ben maar al te blij dat mijn ouders wel het stuur hebben overgenomen. Anders had ik nu niet het leven gehad dat ik nu heb en had ik waarschijnlijk nog bij een of andere grote blauwe Franse sportwinkel vakken lopen vullen.
Na twee keer blijven zitten hebben mijn ouders me op 6 vwo zo goed als aan de hand gedwongen om een keer wel iets te leren en heb daardoor (uiteindelijk) met twee vingers in mijn neus mijn diploma gehaald.
Dit had ik nooit en te nimmer zelf gekund. Sommige mensen zijn op 18 al heel erg zelfstandig en kunnen dit soort zaken perfect zelf. Andere, zoals ik, krijgen die motivatie, skills, geef het een naam, pas 10 jaar later als ze zijn afgestudeerd aan de uni en ze de droombaan hebben die ze altijd al wilden die ze alleen konden krijgen doordat hun ouders ze toentertijd een beetje hebben 'geholpen'.

-3 kudos 2026-02-10 12:07:09 door TommyHijgfiguur op We hebben een probleem...
@TarrelsPlukker | 10-02-26 | 11:39: Wanneer ouders zeggen dat ze "alles" hebben geprobeerd, bedoelen ze vaak dat ze alles binnen het spectrum van controle hebben geprobeerd. Ze hebben gepraat (overtuigen), gezeurd (dwingende herhaling), beloond (omkoping) en gedreigd (angst).
-
Wat ze vaak niet hebben geprobeerd, is loslaten en vertrouwen. In plaats daarvan zijn ze alleen maar harder gaan duwen. Als je een schroef met een hamer probeert vast te slaan, werkt dat niet. En als je daarna een grotere hamer pakt (het festivalverbod), heb je weliswaar "iets anders" geprobeerd, maar je gebruikt nog steeds het verkeerde gereedschap.
-
De benadering "Wie niet horen wil, moet maar voelen" is vaak opnieuw de fout ingaan. Het is gebaseerd op een te simpel, behavioristisch mensbeeld (denk aan Pavlov en zijn honden). Het idee is: als de pijn van de straf maar groot genoeg is, zal het gedrag wel veranderen. De realiteit: pijn (hier sociale uitsluiting) zorgt inderdaad voor gedragsverandering, maar mogelijk niet de gewenste. Het kind leert niet: "Ik moet beter mijn best doen op school." Wat het wel leert: "Mijn ouders zijn in staat mij emotioneel pijn te doen om hun zin te krijgen."
-
De focus kan verschuiven van de inhoud (school) naar het conflict (de relatie). De pijn wordt gevoeld, maar de les wordt onvoldoende gehoord. Je belandt in een escalatievalkuil. Want als dit het "laatste redmiddel" is, wat komt er dan daarna? Met het verbod op Pekelpop heb je de nucleaire optie ingezet, je hebt je kruit verschoten. Als je zoon daarna nog steeds niet de inzet toont die je verwacht, heb je als ouder geen enkel drukmiddel meer over. Je hebt je macht ingezet, de relatie beschadigd, en het resultaat is nul. Dat is het moment waarop ouders de grip totaal verliezen.
Het verwijt dat mijn verhaal "theorie" is, zie ik vooral als een verdedigingsmechanisme. Want in de praktijk werkt straffen op de lange termijn niet als motivatie. Er zijn niet veel CEO's, topsporters, kunstenaars of wetenschappers die zeggen: "Ik ben zo succesvol geworden omdat mijn ouders mij vroeger veel straften." Ze zijn succesvol geworden omdat er in henzelf een licht ging branden dat hen motiveert en de weg wijst.
-
Het inzetten van zo'n zware straf is geen teken van daadkracht, maar van onmacht. Het is het moment waarop de ouder stopt met opvoeden (begeleiden) en begint met machtsuitoefening (onderdrukken).
-
De vraag aan mensen die zeggen: "Wie niet horen wil, moet maar voelen" is simpel:
Werkt het? Is hij nu intrinsiek gemotiveerd? Of is hij alleen maar banger en stiller geworden?
-
Vaak is er sprake van survivorship bias. Sommige mensen zeggen: "Ik ben streng opgevoed en ik ben goed terechtgekomen." Wat ze daarbij vergeten, is de nuance: ze zijn goed terechtgekomen ondanks die straffen, of ze hebben een interne drive ontwikkeld om eraan te ontsnappen.
-
Maar de vraag die je eigenlijk zou moeten stellen is: hoeveel potentieel is er onderweg verloren gegaan? Hoeveel creativiteit is er kapotgeslagen door angst, bijvoorbeeld de angst om fouten te maken?

0 kudos 2026-02-10 11:56:45 door altijd-guus op We hebben een probleem...
@TommyHijgfiguur | 10-02-26 | 11:35: Ja....jij klinkt als een SPH-er die iedereen van goedbedoeld opvoedkundig advies voorziet, maar zelf draken van kinderen heeft die werkelijk nergens naar luisteren.

3 kudos 2026-02-10 11:24:00 door Denverado op We hebben een probleem...
@TommyHijgfiguur | 10-02-26 | 11:55: Doe jij het op jouw manier, doe ik het gewoon op die van mij. Ben daar zelf prima groot mee geworden en heb altijd een goede band met mijn ouders gehad. Bij ons zijn afspraken gewoon afspraken. Slechte cijfers kennen consequenties. Te laat thuis komen ook. Leven is geen groot feest waar je maar doen kunt waar je zin in hebt. Jouw methode klinkt als het ideale recept om verwende etters te kweken die hun zin krijgen omdat de ouders graag vriendjes willen blijven.

-5 kudos 2026-02-10 10:55:39 door TommyHijgfiguur op We hebben een probleem...
@Al_the_phoenix_bundy | 10-02-26 | 11:22: Dat iedereen zich altijd in een rechte lijn ontwikkelt, is een mythe waar we niet krampachtig aan vast zouden moeten proberen te houden. Als een adolescent eenmaal in een staat van totale onwelwillendheid terechtkomt, heb je als ouder inderdaad een zware kluif. Zolang die periode maar niet uitmondt in een destructieve verslaving, criminaliteit of zware depressie, zul je soms moeten accepteren dat je kind een laatbloeier is. Maar de vrijheid geven om zelf keuzes te maken en richting te vinden, blijft essentieel.

1 kudos 2026-02-10 10:39:33 door TarrelsPlukker op We hebben een probleem...
Dit heet "theorie" misschien hebben ze alles al geprobeerd en is dit de "wie niet horen wil, moet maar voelen" methode de laatste methode die ze proberen.

-9 kudos 2026-02-10 10:35:05 door TommyHijgfiguur op We hebben een probleem...
@altijd-guus | 10-02-26 | 10:39: Als ouders dit nu doen, betekent dat niet per se dat ze het al jaren pedagogisch onhandig hebben aangepakt, maar het versterkt wel mijn vermoeden. Adolescenten uitsluiten van belangrijke sociale activiteiten, zoals een popfestival waar hun vrienden wél naartoe gaan, kan bovendien averechts uitpakken voor hun sociale ontwikkeling. In de adolescentie verschuift de belangrijkste hechtingsfiguur namelijk van de ouder naar de peergroep. Daardoor loop je meer risico dat iemand juist afhankelijker blijft van de ouders voor emotionele steun.
-
De ouders denken hun zoon te disciplineren, maar in werkelijkheid trainen ze hem in het bouwen van muren. Hij leert dat de ouder geen veilige haven is, maar een obstakel voor zijn sociale overleving. Zo krijg je gehoorzaamheid zonder vertrouwen.

7 kudos 2026-02-10 10:22:54 door Al_the_phoenix_bundy op We hebben een probleem...
Klinkt allemaal zeer aannemelijk, maar staat echter ver van de realiteit. Wanneer een kind geen enkele behoefte voelt zich te ontwikkelen in de schoolbanken, dan is jouw betoog niets anders dan een heel slap praatje en brengt helemaal niets .
Het fundamentele probleem voor kinderen (op die leeftijd) is dat zij totaal andere prioriteiten hebben en daar ook voorrang aan verlenen en daarnaast heeft menig kind geen flauw benul wat het eigenlijk wil gaan doen wanneer het de arbeidsmarkt op moet gaan. Dat is ook vrij fundamenteel in deze kwestie.
Wat jij beschrijft is een ideale situatie, leuk in theorie. Is een kind (totaal) onwelwillend heb je als ouders er gewoon een hele zwaar kluif aan om hierin iets te veranderen.

1 kudos 2025-12-18 21:15:46 door TommyHijgfiguur op Marit wil nog even wat delen met jullie
@Dr. Klatergoud | 18-12-25 | 20:38: Wat jij benoemt, is micro-ethiek: de individuele arts die te goeder trouw probeert het juiste te doen. Ik kijk vanuit een macro-sociologisch perspectief, naar wat er structureel gebeurt, ongeacht iemands bedoelingen.
-
Je zegt dat je onderbouwing mist en spreekt over een 'ongewenst neveneffect'. Daarmee verleg je het probleem naar het domein van toevallige uitkomsten onder tijdsdruk en haal je de verantwoordelijkheid weg bij de beroepsgroep die het systeem zelf vormgeeft. Jij focust op intentie, de arts die 'het beste voor heeft'. Ik focus op structuur, op de vraag wie de macht heeft om de spelregels te bepalen en welke habitus (aangeleerde houding, taal en gewoonten) daar de norm zet.
-
Wanneer een arts een hoogopgeleide patiënt herkent als 'gelijke' via het mirroring effect, is dat zelden een bewuste keuze. Maar het effect is wel een andere, vaak bevoorrechte behandeling: meer uitleg, meer meedenken, meer ruimte in de communicatie. Een praktisch geschoolde patiënt met dezelfde zorgen en vragen, maar met een andere taal en stijl, loopt meer kans om als 'lastig' of 'wantrouwend' getypeerd te worden.
-
Dat patroon is bekend uit onderzoek naar klassenverschillen in onderwijs, rechtspraak en ook de zorg: wie de dominante taal en codes beheerst, wordt sneller als rationeel, coöperatief en geloofwaardig gezien; wie dat niet doet, wordt eerder gemarginaliseerd. In de spreekkamer krijgt dat vorm via het dossier. Wat jij een 'heuristiek onder tijdsdruk' noemt, iemand wegzetten als lastig, wordt voor de patiënt een stempel dat meegaat naar volgende contacten. Dat is geen neutraal instrument, maar een machtsmiddel: de irritatie of culturele blindheid van de arts krijgt de status van 'objectief' medisch oordeel.
-
Daar zit voor mij de kern: als de uitkomsten van een systeem systematisch ongelijk zijn, is het onvoldoende om te blijven wijzen op goede bedoelingen. Dan heb je als 'stille elite' niet alleen de plicht om in de spiegel te kijken, maar ook om de eigen normen, de taal van de ratio en het verpakken van emotie in jargon, niet langer als vanzelfsprekende standaard voor 'goede' patiëntcommunicatie te beschouwen.
-
De uitsluiting zit niet in de karikatuur van de arts die 's ochtends besluit om praktisch geschoolden slechtere zorg te geven. De uitsluiting zit in het niet willen zien dat jouw eigen klassecodes de toegangspoort zijn. Zolang die drempel niet wordt erkend, en zolang de beroepsgroep zichzelf blijft vertellen dat het slechts gaat om 'efficiënt sparren' en 'professionele communicatie', blijft de ongelijkheid bestaan. Dat noem ik geen neutraal neveneffect, maar een vorm van structurele nalatigheid.

1 kudos 2025-12-18 19:38:13 door Dr. Klatergoud op Marit wil nog even wat delen met jullie
@TommyHijgfiguur | 18-12-25 | 19:25: "Wanneer een praktisch geschoolde patiënt exact dezelfde vragen stelt, maar zonder het juiste jargon, wordt dit weggezet als 'lastig gedrag' of als wantrouwen."

Het is meer dat ik hier nogal tegen in ga. Ik vind het nogal een beschuldiging die je hier neerlegt en ik mis enige onderbouwing. Ik lees in jouw bericht iets van kwade opzet, terwijl ik denk dat het meer een ongewenst neveneffect is dat sommige mensen betere of slechtere zorg krijgen

4 kudos 2025-12-18 18:43:11 door Marmeladenglas op Marit wil nog even wat delen met jullie
@TommyHijgfiguur | 18-12-25 | 19:25: Een grote groep artsen (niet allemaal) stelt zich tegenover bepaalde patiëntengroepen, vaak laag- of middelbaar opgeleiden en mensen met psychiatrische problemen, behoorlijk paternalistisch op. Er worden veel besluiten voor de patiënt genomen, simpelweg omdat de arts de patiënt niet goed informeert over de verschillende opties en over de voor- en nadelen van bepaalde behandelingen.

1 kudos 2025-12-18 18:25:46 door TommyHijgfiguur op Marit wil nog even wat delen met jullie
@Dr. Klatergoud: Je bewijst onbedoeld precies mijn punt. Dat 'sparren' werkt namelijk alleen wanneer je de culturele codes van de arts beheerst.
-
Wanneer een hoogopgeleide kritische vragen stelt, herkent de arts een 'gelijke' en wordt dat gezien als constructief meedenken. Wanneer een praktisch geschoolde patiënt exact dezelfde vragen stelt, maar zonder het juiste jargon, wordt dit weggezet als 'lastig gedrag' of als wantrouwen.
-
Het is klassieke soort-zoekt-soortlogica: de elite in de witte jas opent de deur alleen voor wie dezelfde taal spreekt. Voor de rest blijft die gesloten. Dat is geen kwaliteit van zorg; dat is klassejustitie in de spreekkamer.

4 kudos 2025-12-18 18:19:57 door Dr. Klatergoud op Marit wil nog even wat delen met jullie
Juist, morgen lees ik weer in de NOS dat hoogopgeleiden betere zorg krijgen juist omdat ze kritisch zijn, meedenken, vragen stellen en sparren met de arts. En dan reaguur jij weer dat het een elite is die de praktisch geschoolden niet steunt etc..

-2 kudos 2025-12-04 09:50:14 door Pipo der Clown op Russische dronelancering
De productiecapaciteit van dit soort onzin kan nog zo hoog zijn, uiteindelijk flikkeren de resources gewoon allemaal uit het raam zoals hier. Het enige wat beschadigd raakt is de Lada die nog voor de deur staat.

9 kudos 2025-11-18 03:51:37 door Prinses_Naomi op Verdachte bombardement Tarwekamp gedraagt zich lekker in de rechtzaal
Ik vermoed dat wel meer van zijn soort hier last van hebben als ik de dashcam filmpjes zie waarbij ze er niet mee kunnen omgaan dat iemand naar ze toetert of seint met de lichten. Allemaal onderontwikkeld of geestelijk beperkte figuren die denken dat een Mercedes het hoogst haalbare is in het leven.

6 kudos 2025-11-17 23:13:05 door TommyHijgfiguur op Verdachte bombardement Tarwekamp gedraagt zich lekker in de rechtzaal
@Rotwijf: Dat hij volwassen is, maakt hem inderdaad juridisch verantwoordelijk voor zijn handelen; dat staat buiten kijf. Maar het onderzoeken van de oorsprong van gedrag pleit iemand niet vrij. Het biedt inzicht in waarom delicten ontstaan en waarom sommige mensen ontsporen terwijl anderen dat niet doen. Het erkennen van die context staat niet tegenover individuele verantwoordelijkheid, maar vormt een noodzakelijke aanvulling. Alleen door die achterliggende factoren te begrijpen, kunnen we effectief werken aan preventie en het risico op herhaling verkleinen.

-1 kudos 2025-11-17 22:14:09 door TommyHijgfiguur op Verdachte bombardement Tarwekamp gedraagt zich lekker in de rechtzaal
@KelderKebabKwab: Ik probeer wat meer compassie te hebben voor dit soort mensen. Ze zijn uiteindelijk niet alleen dader, maar ook product en slachtoffer van jarenlang falend overheidsbeleid, gebrekkige sociale interventies en schadelijke omstandigheden zoals armoede, instabiele opvoedsituaties en milieufactoren. Dat betekent niet dat ze geen verantwoordelijkheid dragen, maar wel dat het ontstaan van dit soort persoonlijkheidsproblematiek vaak veel dieper geworteld is dan alleen het idee van 'een slecht mens'. Dat betekent ook niet dat dit soort mafklappers geen verantwoordelijkheid dragen, maar wel dat het vraagt om wat nuance wanneer je hen beoordeelt en straft.

1 kudos 2025-11-08 08:14:54 door xspalm op Vrouwen kunnen niet studeren
Bizar. Maar in plaats vh predicaat "cum laude" af te schaffen, hadden misschien beter die bias te lijf kunnen gaan. Nu berust je in het feit dat je beoordelaren niet goed wijs zijn. Jammer voor een uni. Maar het past wel in de tijdgeest.

26 kudos 2025-11-07 15:55:21 door TommyHijgfiguur op Vrouwen kunnen niet studeren
@ditdusook: Daar heeft de onderzoeker (Bol) ook aan gedacht. De studie is juist opgezet om te testen of die verklaring ("mannen zijn gewoon beter") standhoudt. Bol onderzocht of de genderkloof simpelweg ontstond doordat vrouwen vaker in vakgebieden promoveren waar cum laude minder vaak voorkomt. Dat bleek niet het geval; na correctie voor het vakgebied bleef de kloof bestaan.
-
Sterker nog, de studie ging een stap verder door studenten te vergelijken die exact dezelfde promotor hadden. Zelfs binnen die gecontroleerde groep was de kans voor vrouwen om cum laude te krijgen bijna twee keer zo klein. Dit maakt het onwaarschijnlijk dat het verschil in kwaliteit of begeleiding zit.
-
Het bewijs wijst juist in de richting van de beoordeling. De 'smoking gun' van de studie is dat de genderkloof het allergrootst (een factor 3 verschil) was bij volledig mannelijke beoordelingscommissies. Zodra die commissies meer gender-gebalanceerd waren (met minstens 26% vrouwen), verdween de genderkloof volledig. Dit suggereert sterk dat het probleem niet de kwaliteit van het werk is, maar de perceptie van die kwaliteit door de beoordelaars.

0 kudos 2025-11-07 15:42:27 door ditdusook op Vrouwen kunnen niet studeren
Misschien zijn mannen, gemiddeld gezien, gewoon wat beter in promoveren. Vrouwen zijn weer goed in andere dingen. Echte inclusiviteit is accepteren dat vrouwen en mannen verschillen.

3 kudos 2025-09-19 23:07:40 door ikruiknaaruien op Jeuk aan je arie
dan moet hij lekker wegblijven met zn spam aan de deur. ga er maar gewoon vanuit dat iedereen filmt met al dat tyfus tuig dat je tuin en huis leeg haalt.