DumpStats voor jobjansweijer 👶

12 kudos 2014-01-20 10:32:27 op Student TU Delft ontwikkelt speelgoed voor zieke kindjes
Allereerst wil ik de 400+ mensen die via Dumpert gestemd hebben op KonneKt bedanken. Mede dankzij jullie is KonneKt vandaag bijna de 1000 stemmen grens gepasseerd en een serieuze kandidaat voor de People's Choice van de Interaction Awards! Stemmen kan tot 8 februari 2014:
http://awards.ixda.org/entry/2...
Ook wil ik bedanken voor de positieve reacties en de kritische vragen en opmerkingen. Die houden mij (en de presentatie van KonneKt) scherp! :-).

Hieronder een reactie op enkele van de vragen en opmerkingen:
Het uiteindelijke spel is inderdaad erg eenvoudig. Dat lijkt mij echter geen diskwalificatie van KonneKt. Kinderen zullen immers niet weigeren met KonneKt te spelen omdat het niet ingewikkeld genoeg is. Zonder KonneKt te willen meten aan Lego, de paperclip en de Post-it, tonen deze voorbeelden dat de beste producten soms het eenvoudigst zijn. Dat wil niet zeggen dat het ontwikkelingsproces daarvan dan ook eenvoudig was. Wikipedia vertelt dat er voor 1899 ruim 50 patenten van variaties op de paperclip zijn geweest. Zo was ook de ontwikkeling van KonneKt een proces van uitgebreid onderzoek en daarna kleine stapjes (iteraties), die stuk voor stuk uitgetest zijn.

Dat brengt mij naar de tweede vraag die werd gesteld. Waarom is dit iets van de Technische Universiteit Delft? Ik begrijp de vraag, omdat ik een heleboel nuance weg heb gelaten om het filmpje kort te houden. De faculteit waarbij ik dit heb ontwikkeld is Industrieel Ontwerpen (IO), de master is Design for Interaction (DfI). Aan die faculteit proberen we producten en diensten te ontwikkelen die meerwaarde bieden aan de levens van mensen. Daarvoor heb je wel degelijk technische achtergrondkennis nodig. Hoe maak je bijvoorbeeld de magneetjes en zuignappen in grote serie? En welk materiaal kies je daarvoor? Die kennis krijg je bij IO aangeleerd. Daarnaast is voor de ontwikkeling van KonneKt literatuuronderzoek gedaan naar de effecten van isolatie op kinderen, sociale contacten en is er kwalitatief onderzoek gedaan d.m.v. generatieve interviews met kinderen. Voor KonneKt is dus wel degelijk een wetenschappelijke basis.

Dat de TU Delft vaker in het nieuws komt met wat 'crab de la testicule' omschrijft als 'populair wetenschappelijk' lijkt mij juist een indicatie dat de TU Delft maatschappelijk relevante vraagstukken aanpakt. Zowel op DfI als daarbuiten worden prachtige projecten gerealiseerd, zoals bijvoorbeeld Linkx voor autistische kinderen (wat blaalb al noemt), maar ook projecten die energieverbruik terugbrengen, goede sanitaire voorzieningen voor sloppenwijken haalbaar maken of overgewicht aanpakken. Ook de Senz stormparaplu (www.senzumbrellas.com) komt bijvoorbeeld voort uit een afstudeerproject aan Industrieel Ontwerpen. Voor een verscheidenheid aan andere mooie voorbeelden kun je hier terecht: http://awards.ixda.org/entry/2...
Het was trouwens niet mijn bedoeling om de TU Delft in het zonnetje te zetten ofzo, mijn voornaamste doel is het realiseren van KonneKt, zodat het daadwerkelijk in ziekenhuizen door kinderen gebruikt kan gaan worden. Publiciteit en het winnen van deze wedstrijd zou daar mooi aan bijdragen.

Het gebruik van een uitwisbare stift om op het raam te tekenen vind ik een leuke suggestie, je kunt daarmee inderdaad ook verschillende spelletjes spelen. Ik heb tijdens de ontwikkeling van KonneKt (tot ongenoegen van de schoonmakers) samen met mensen aan de andere kant ook hele verhalen getekend op mijn raam. Mijn master DfI gaat er echter onder anderen over welk gedrag je uitlokt met bepaalde producten. Om de paperclip weer als voorbeeld te nemen: hoewel je daar talloze verschillende leuke spelletjes mee zou kunnen verzinnen en spelen, lokt de paperclip zulk spel niet echt uit. Zo ook met een stift, je moet kinderen stimuleren om samen te spelen. Dat doet KonneKt wel uit zichzelf maar een stift niet. KonneKt lokt bijvoorbeeld samenspel uit doordat je twee kinderen nodig hebt om de magneetjes te plaatsen, en omdat de kinderen het leuker vinden om met de magneetjes te spelen dan met de zuignapjes, moeten ze samenwerken. Daarnaast geven de magneetjes het geïsoleerde kind de mogelijkheid om de wereld buiten hun kamer fysiek te beïnvloeden, wat de scheiding tussen ‘binnenwereld’ en ‘buitenwereld’ minder absoluut maakt.

Dan de laatste vraag: waarom geven we die kinderen niet gewoon een iPad en Internet? Juist, goed idee, zeker doen! Maar interactie via de iPad mist toch wel een heleboel diepte en na vier maanden wil je toch ook wel wat anders zien dan je schermpje. Voor normale sociale ontwikkeling is het juist belangrijk dat je op een zo direct mogelijke manier speelt met andere kinderen, dus dat betekent ravotten, aanraken, zien, horen en af en toe een ruzietje (en die dan weer bijleggen). Met KonneKt heb ik geprobeerd die interactie zo direct mogelijk te maken. Met elkaar stoeien kan (per definitie) niet, elkaar uitdagen, elkaar horen en elkaars gezichtsuitdrukking zien wel! Allemaal dingen die moeilijk te vervangen zouden zijn met een iPad. Daarnaast is KonneKt een stuk goedkoper dan een iPad.

Sorry voor de lange post, het is lastig om de achtergrond van KonneKt te vangen in een paar regels tekst, laat staan in een filmpje van 40 seconden! :-)

Mochten jullie nog vragen, opmerkingen of kritiek hebben, laat het me gerust weten! Ik zal reageren.