DumpStats voor geenstijlsteengeil

51,948 +55100 -3152

Kudos

#478 (Top 0.2216%)

Kudos/dag 11.68
Kudos/reaguursel 20.79
Meeste kudos op 1 reaguursel 3914
Minste kudos op 1 reaguursel -165

2,499

Reaguursels

Reaguursels/dag 0.56
Topreaguursels 24
Woorden per reaguursel 16.2
Reacties per reaguursel 0.02
Meeste reaguursels op 1 dag 19
Aantal x weggejorist 36
Gestart op 17-08-2007

Kudoverloop over tijd

305 kudos 12-10-2019 09:22 op Bijna weekend
Mijn vader is 68 en die heeft nog steeds respect voor deze mannen, dus het kan wel degelijk.

70 kudos 23-09-2019 20:31 op Haar vriend wil wat vertellen
Sorry mensen sorrry Joris, ik moest het toch een keer kwijt. eerste en laatste keer, wat jullie er mee doen is niet zo belangrijk maar mijn hart is gelucht

39 kudos 23-09-2019 20:28 op Haar vriend wil wat vertellen
4 mei 2019 hebben we haar in besloten kring gecremeerd. Ik denk oprecht dat haar uitvaart, en de roze bril die ik bij mijn vriendin tot het laatste moment op liet zitten, mij de beste pappa van de wereld heeft gemaakt, beter dan ditkon ik het niet doen, een uitkomst die ondanks de omstandigheden niet beter had kunnen verlopen dan dit. Niet voor mijn eigen bestwil, maar voor die van haar, Luna. Opdat je mag rusten in vrede zonder pijn. Sommige mensen zouden een moord doen voor een gezond kind, ik heb mijn ongeboren kindje dood gewenst, omdat ze niet levensvatbaar was. En dan zie je dit soort figuren en dan denk ik, als je als man en vrouw zijnde tijdens de zwangerschap bewust niks geeft om je eigen gezondheid terwijl je een gezond kindje ter wereld kan brengen, dan gun ik dit wat ik heb meegemaakt toch nog iemand (de emotionele en geestelijke rollercoaster). Een gezond kind is een zegen, besef dat goed. Zo. Dat is er uit.

21 kudos 23-09-2019 20:27 op Haar vriend wil wat vertellen
De bevalling zelf daar krijg ik straks EMDR voor, want dat is echt heftig geweest, daar spreek ik me niet veel over uit. Ik ben bij mijn vriendin geweest aan de bedrand tot het bittere einde, ik heb mijn baby niet kunnen en durven zien, de verloskundige zou het omschrijven zodat ik me kon bedenken maar de hersentjes waren er al uit voordat de baby er zelf uit was. Dat heb ik helaas zelf in mijn ooghoeken gezien, ik heb in die laatste week haar crematie tot in de puntjes geregeld, (dat besef je pas als het einde nadert ) maar haar crematie verzorgen was het beste en mooiste wat ik voor haar heb kunnen doen, mijn taak, mijn missie. Was bijna geslaagd, ik heb het mooiste roze prinsessen kistje uitgekozen, 400 euro aan bloemen laten maken, haar rouwkaartje was nog mooier dan ik ooit had durven dromen. Ik heb haar met wat omweggetjes in één dag mogen erkennen als zijnde mijn kind(gemeente mevrouw hielp mij daarmee anders was het te laat), zodat ze mijn achternaam zou krijgen. De mevrouwen van het obductie onderzoek en het mortuarium hebben uit medeleven alles op alles gezet om haar zo natuurlijk mogelijk te laten eruit zien en ik heb daardoor mijn eigen kindje kunnen zien en vasthouden, bevroren als ze was, 28 weken jong, een klein lachje op haar gezichtje, ze had mijn neus, de kleur van haar ogen heb ik nooit mogen aanschouwen, daar ben ik die dame’s mijn leven lang dankbaar dat zij dat hebben gedaan voor mijn afscheid en verwerking.

20 kudos 23-09-2019 20:26 op Haar vriend wil wat vertellen
In week 27 zag ik op de laatste echo dat haar hartje bijna net zo breed was als haar borstkas en dat het een kwestie van tijd was dat haar hartje het niet meer aankon, want die groeide gewoon door. In week 28 kreeg mijn vriendin zwangerschapsvergiftiging en werd ze met spoed opgenomen. Ik heb in die week wel 10 joints per dag gerookt, ik was gestopt met blowen maar dit was echt niet te dempen met wat voor relaxte meditatie muziek dan ook. Ik bleef aan haar zijde maar ik kan niet slapen in het ziekenhuis, kon wel maar ik deed geen oog dicht, soms als ze sliep ging ik om 0200 even weg om mijn gevoel te vergeten, ze sliep toch, even afleiding in het casinootje, jointje, even weg van mijn gedachten, maar dat hielp voor geen meter, ik liet haar gewoon in de steek. Maar ik moest wel, ik werd gek. 28 april werd mijn vriendin ingeleid omdat anders haar situatie levensbedreigend zou worden., 29 april nog voor de geboorte is haar hartje er zelf mee gestopt.

20 kudos 23-09-2019 20:26 op Haar vriend wil wat vertellen
Ze bleef maar herhalen en zeggen dat ze het universum heeft gevraagd dat het bij de volgende echo wel goed zou komen, 9 weken lang hebben we in onzekerheid moeten leven zonder ook maar één officiele diagnose te hebben gehoord, ziekenhuis in ziekenhuis uit, steeds maar weer naar buiten lopen met de beelden van de echos op je netvlies, een baby in haar buik waarvan beide benen al gebroken zijn, het armpje uit de kom is, er een deel van haar hersentjes niet aanwezig is, en geen dokter die kon vertellen waar haar orgaantjes nou precies waren en hoe ze lagen, veel vocht in de placente maakte de echos lastig, maar je weet dat wat de uitkomst ook is, het hoe dan ook kut zal zijn. Een gezonde baby werd uitgesloten, dat is een ding wat we wel zeker wisten. Dat vertelden we ook aan familie en vrienden want veel meer wisten wij ook niet. Er kwamen nog twee weken bovenop de 9 weken onzekerheid ivm vruchwaterpunctie die niet voldoende was afgenomen waardoor ze stamcellen moesten kweken om die later te kunnen onderzoeken in het lab, 11 weken onzekerheid, nouja 10 en een half.

21 kudos 23-09-2019 20:24 op Haar vriend wil wat vertellen
mijn vriendin ontkende alles, ik ontkende met haar mee, en ‘’oké dan zal ze niet worden nagekeken en gepest op school en de rest van haar leven afhankelijk zijn van intensieve verzorging omdat ze tijdens het badderen al haar armen of benen kon breken’’, maar wij zouden (tenzij echt niet levensvatbaar) het kindje houden en de liefde en zorg geven die het nodig heeft, we konden het weg laten halen maar we hadden geen keus, letterlijk, want we wisten niet eens zeker of het wel zo ernstig was, misschien kwam er bij de volgende echo wel goed nieuws? of verbeterde haar situatie en maakten we ons zorgen om niets, je kan een eventueel ‘’gezond’’ kind’ niet weg laten halen, was de reden voor uitstel. Enkele groeiachterstanden trokken later weer bij volgens sommige artsen dus er was nog wel iets van hoop, maar die hoop gold helaas alleen voor mijn vriendin, en ik hoopte met haar mee, ik zorgde dat zij iedere dag kon genieten van het zwanger zijn, want de buik groeide door, de zwangerschap is ook iets waar je iedere dag van moet genieten besefte ik me steeds weer want dit is straks het enige wat wij zullen gaan herinneren en koesteren, deze momentjes zwangerschap pakte niemand meer van ons af, . We deden alsof er niks aan de hand was, ik maakte foto’s van haar buik want ik wou haar zich echt even aanstaande moeder laten voelen, maak het beste van ieder moment want niets is zeker.

20 kudos 23-09-2019 20:23 op Haar vriend wil wat vertellen
maar ze was vastberaden en dat vond ik ergens ook best bewonderingswaardig, tegelijkertijd steeg mijn angst met de dag, ik zag dit echt totaal niet aankomen, maar als het ‘’ als het maar gezond is ‘’ gevoel al naast je neer moet leggen dan bereid je je echt voor op de allerzwaarste taak van je leven, niet weten waar je je op voor moet of kan bereiden, wetende dat dit het moeilijkste is wat je de rest van je leven zal gaan moeten accepteren, maar een leven als dit, dat gun je niemand. Mijn vriendin wou niets van mijn zorgen of angsten weten en sloeg alle negatieve aspecten van zich af, begrijpelijk, maar zeer kut als jij de realistische bril op hebt, en zij op de roze wolk zit met haar wondertje in haar buik, we zouden toch no matter what er voor ons wondertje zijn? en dat was ik ook echt met haar eens, maar ze wist niet wat ons te wachten stond, als ik mijn gevoel wou delen of mijn angsten voor ons kindje over de toekomst deelde , dan stond ik niet achter haar of dan kreeg ik van alles naar me hoofd geslingerd, want zij ging ervoor zorgen dat ze niet gepest zou worden,

19 kudos 23-09-2019 20:23 op Haar vriend wil wat vertellen
Ik had nooit durven denken dat ik god, het universum, het lot, alles en iedereen heb gebeden, gehoopt, en gesmeekt dat mijn baby vroegtijdig zou komen te overlijden in de buik, nog voordat ze het leven heeft verwelkomd of het daglicht heeft gezien, dat ze niet heeft hoeven beseffen wat pijn is, en hoe ze zal gaan lijden straks, dat is altijd mijn grootste angst geweest, zelfs bij een gezond kind zou dat mijn angst zijn, maar dat was mijn enige wens, ik heb me daar erg slecht om gevoeld maar diep van binnen wist ik dat ik dit niet zomaar wenste, haar hersenen waren gewoon gezond, maar het lichaampje was niet in staat om vorm te krijgen want bij *OI hecht het botweefsel niet of onvoldoende aan elkaar waardoor je geen botstructuur krijgt en je skelet ook geen ondersteunende basis kan zijn, daarom uit liefde voor mijn kind, hoopte ik dat het kwam te overlijden op een humane manier, in de buik, zonder dat wij de keuze hebben moeten maken om haar leven te beëindigen. Mijn vriendin wou de zwangerschap voldragen en dat is ook iets wat ik heb geaccepteerd en haar ook gunde, ik kon het begrijpen, ik voelde haar liefde, het komende moederschap, het hele zwanger zijn, dat kun je niet afpakken of bepalen voor een vrouw. (Tenzij ze niet in staat is om dat zelf te kunnen bepalen)

18 kudos 23-09-2019 20:22 op Haar vriend wil wat vertellen
Toen hij de echo op haar buik zette eenmaal begon te meten Van zijn ego en na 40 jaar als alleskenner te boek hebben gestaan, leek er bij hem met de seconde een stukje van zijn ego af te brokkelen en zijn alleskenner status voelde hij ook al langzaam maar zeker verdampen. Een aantal maten weken af en dat kon volgens hem zijn, of, edwards syndroom, OI *osteogenesis imperfecta ( skeletafwijking ) of andere kutzooi wat je echt niet graag wilt horen, maar het bleven eventuele mogelijkheden, geen paniek was het advies en wacht het gewoon af, het kon ook een groeiachterstand zijn, maar zelfs hij kon ons niks maar dan ook niks vertellen, zelfs geen vermoeden. Wel enorm kut dat we pas twee weken later bij het VUmc terecht konden, in die twee weken heb ik tot god gebeden om ons kindje niet te wereld te laten komen, want ik wist, ik zag op de echo’s dat die groeiachterstand echt niet meer in te halen viel, of goed zou gaan komen, OI* was mijn tijdelijke conclusie na mijn eigen grondige internet research, en aan de hand van de beelden, metingen en de woorden van specialisten. wist ik het nagenoeg zeker.

20 kudos 23-09-2019 20:22 op Haar vriend wil wat vertellen
Ze besloot om even te overleggen met wat specialisten in het ziekenhuis, een half uur later zaten we te wachten in datzelfde ziekenhuis, zonder enig idee te hebben waarvoor we daar nou eigenlijk zaten, heel frustrerend als je weet dat er iets is wat niet klopt maar niet weten wat er niet klopt, je ziet hier niet voor een halve centimeter groeiachterstand, zeker niet na 16 weken en op de echo zag alles er verder prima uit, behalve dan wat meer vocht dan normaal tussen de hersentjes en de schedel maar dat is normaal in die fase, dat groeit nog dicht en samen en alles dus ik troostte mijn vriendin en stelde haar gerust, alles komt goed ze doen dit gewoon volgens protocol en om afwijkende maten dubbel te checken, gekkigheid uit te sluiten, de één groeit wat sneller dan de ander, ik liet haar ieder moment dubbel en dwars genieten van het roze wolk effect, en herhaalde steeds, ook al is er iets met ons kindje maakt niet uit wat, dan nog ga ik ervoor zorgen dat ik de beste pappa van de wereld ga worden. De specialist, 40 jaar trouwe dienst, als er iets mankeerde of afweek bij welke baby dan ook, dan was hij degene die ons zou gaan vertellen waarom wij hier zaten, waarom deze check even nodig was, de reden tot zekerheid boven alles. Mooie man, geheel in pak, chique strikje, tegen pensioenleeftijd aan, zeer kundig en professioneel, een beetje de godfather van het ziekenhuis.

27 kudos 23-09-2019 20:21 op Haar vriend wil wat vertellen
tijdens het insmeren van de buik zei ik nog jongen, zij zei dat het een meisje zou gaan worden, tegelijkertijd zeiden we ‘’ maakt niet uit als het maar gezond is ‘’ weer hoorden we het hartje en ze ging op zoek naar de kenmerken om het te bepalen, ik besefte me dat de echomevrouw helemaal niet gefocusd was op het piemeltje of kutje maar met een zorgelijke blik allerlei andere metingen aan het doen was , bij het hoofd, nekplooimeting, het laagje tussen de hersenen, waarden waaraan een kind hoort te voldoen in ontwikkeling, steeds meer asfstanden, en weer opnieuw en afvragend of ze het wel goed deed, vroeg ik me in eerste instantie nog af of ze wel snapte wat ze aan het doen was, zelf raakte ze ook een beetje in de war, De zorgelijke blik van de mevrouw zal ik nooit vergeten en het feit dat ze niet wist waar te kijken en ons ook niet aan durfde te kijken zei mij al genoeg, dit zit niet goed. Mijn hart skipte een beat, letterlijk. Ik voelde de grond onder me wegzakken, mijn vriendin wist nog van niks die zat op de roze wolk en kreeg niet echt mee hoe de mevrouw verbleekte en maar bleef opmeten.

31 kudos 23-09-2019 20:20 op Haar vriend wil wat vertellen
Ik wil ook graag even wat delen, November vorig jaar kwamen mijn (ondertussen ex) en ik er achter dat wij zwanger waren.. Ondanks dat ik zelf van mening was dat ik nog niet helemaal klaar was voor het vaderschap, en zij niet kon wachten om zwanger te worden heb ik besloten om het vaderschap te accepteren en die taak of verantwoordelijkheid als man/vader zijnde op me te nemen, ik omarmde het feit dat ik vader zou gaan worden en begon me er steeds meer bewust van te worden, dag na dag weer begon het wat meer te kriebelen en ik voelde werkelijk mijn innerlijke zelf veranderen, een soort oer instinct, ik werd volwassen, eindelijk. Misschien maar een keer goed ook, Bij de 12 weken echo zagen we voor het eerst het hartje kloppen van ons mini creatuurtje , bij de 16 weken echo (pretecho) zouden we te weten komen wat het geslacht zou worden, vol spanning en verwachting klopte onze hartjes, ik vind gender reveals maar cliché maar ik zat toch allerlei originele ideeën te bedenken hoe dat op een leuke manier gedaan kon worden aangezien mijn vriendin dat graag wou en dat soort plezier kun je niemand afnemen, van mij hoefde het niet maar als we het doen, doen we het goed ook, zo ben ik dan ook wel weer, mijn wil is wet maar ik ben geen dominante heerser die alles bepaalt, eerder een flexibele pussy met een dikke lul waar zelfs ik u tegen zeg, niet vanwege het ‘’ u ‘’ effect die het geheel wat uitvergroot maar gewoon uit beleefdheid en al die jaren trouwe dienst.

-8 kudos 24-08-2019 18:04 op Opa is trots
Hoe ouder je wordt hoe trager van begrip dus misschien hoort hij wel gewoon heerlijk ouderwetse folkloorse accordeonmuziek,

9 kudos 20-08-2019 13:46 op Ondernemer uit eigen pand getrapt
Niet racistisch bedoeld hoor maar krijgen die kka... Of nee wacht, sorry, herstel.. Wel racistisch bedoeld, laat maar dan.

76 kudos 30-07-2019 22:29 op Drukte op het Mercedes Office
Ik stem voor een megamix, iemand creatief genoeg om tiny en lau, niet toeteren, en alle bijbehorende classics te mixen in deze video?

13 kudos 12-07-2019 13:19 op Sloopnegert slaat ruitjes in
Ik ben het helemaal met je eens, en ik zou je dan ook adviseren om daad bij het woord te voegen. Maar met een vlindermes of een busje pepperspray ga je het alleen niet redden. Of iets met een kaliber, of een kruisboog. Kruisboog is alleen wat lastig om onopvallend bij je te dragen. Ik zal mezelf mijn naasten en landgenoten die door dit soort volk in een levensbedreigende situatie terecht komen beschermen met heel mijn magazijn. Optiefen

15 kudos 27-06-2019 16:22 op Jongen redt meisje in Turkije
Ik heb ooit eens een Turkse man van een flat zien springen, heftig hoor dat geluid toen hij de grond raakte '' kebab''.

Topcomment 2968 kudos 22-05-2019 19:20 op Ondertussen in het ziekenhuis
Ik ben geen dokter maar volgens mij heeft hij een Ruitenwisser in z'n reet

25 kudos 13-05-2019 21:59 op Hondje mee naar het strand
De overbuurman wist wel wat plekjes waar hij sex kon vinden, ze hebben hem uiteindelijk na 2 nachten zoeken gevonden in de bosjes met een halsband om, bebloed kontje, aan een boom vastgebonden, met een halve frikadel in zijn hand. Zijn hond Sex bleek gewoon al die tijd al thuis achter de bank te liggen snurken. .

Topcomment 2401 kudos 10-05-2019 13:44 op Eerbetoon aan Ajax
Ik als Feyenoorder (belangrijk om tegenwoordig te vermelden) had ook het Nederlands elftal gevoel bij de wedstrijden van Ajax. Het was ze zo gegund. Nooit gedacht dat ik voor Ajax zou juichen maar het puntje van mijn stoel is aan vervanging toe. Topprestatie! Volgende keer beter