DumpStats voor NerNer 👶

0 kudos 2014-05-26 14:01:15 op Do you want to build a snowman?
Dit is geen duckface, het is een Dreamworks face.

-1 kudos 2014-05-11 19:25:23 op Leuk als je hoogtevrees hebt
'Elitaire plebs' beetje contradictio in terminis, denk je niet?
pr0nbaas | 11-05-14 @ 17:47 | + 0 -

Plebejer was een term voor rijke niet-adelijke grondbezitters, niet voor klootjesvolk. Dat waren proletariërs.

1 kudos 2014-03-23 01:14:59 op Wereld record deadlift.
ik dacht dat het bij wedstrijden/records verboden was straps te gebruiken?
Mestreech88 | 22-03-14 @ 15:35 | + 24 -

Dit is een Strongman deadlift, niet een powerlifting deadlift. Mag dus met straps en begint een stuk verder van de grond.

0 kudos 2014-02-22 00:50:18 op Gewichtheffen op hoge hakken
Dit is niet gewichtheffen. En gewichtheffen doe je altijd op hoge hakken.

-1 kudos 2014-02-14 22:44:52 op RE: Ook alle Facebook-VMBO'ers
Wat is hier nou precies mis mee/interessant aan?

29 kudos 2014-01-16 15:41:14 op Dumpert Nerdisms
Voor degene die iets meer wil weten over de toepassing in de natuurkunde:

De reeks wordt hier gesommeerd volgens de regels van Ramanujan summation: http://en.wikipedia.org/wiki/R... Onder de gebruikelijke definitie van de som van een oneindige reeks is 1 + 2 + 3 + 4... natuurlijk oneindig (divergent). Ramanujan summation dient er juist voor om toch een waarde toe te wijzen aan divergente sommen. Dit wordt hier natuurlijk niet gezegd omdat het zou afbreken aan de geweldige "mindfuck". Op dezelfde manier is het altijd leuk om mensen die een beetje van wetenschap weten te vertellen dat negatieve temperaturen toch wel degelijk bestaan. Dat doen ze niet, tenzij je temperatuur op een meer algemene manier definieert.

Om te zeggen dat de Ramanujan som toepassing heeft in snaartheorie is min of meer oneerlijk. De som verschijnt wanneer je op een naïeve manier je de "canonical quantization" doet van de klassieke theorie van relativistische snaren. Canonical quantization is de naam voor de methode waarop je gebruikelijk klassieke theorieën verandert in kwantum theorieën. Het houdt in dat je waarneembare hoeveelheden (zoals positie, of energie of impuls) die in de klassieke theorieën gerepresenteerd zijn door een normaal getal, "promoveert" naar operators (een soort generalisatie van + en x en /). De volgorde waarop je operators laat werken op een object is van belang, net zoals (5 + (5 x (2))) niet gelijk is aan (5 x (5 + 2))). Het belang van de volgorde waarop je operators laat werken is samengevat in de "commutation relation". (Het feit dat de commutation relation tussen impuls en positie [x, p] = xp - px niet gelijk is aan 0 is verantwoordelijk voor het beroemde Heisenberg uncertainty principle). De waarde die je toewijst aan commutation relations is centraal in de methode van canonical quantization.

Wanneer je dus een naïeve quantization doet van een klassieke snaartheorie verschijnt er een oneindige (1 + 2 + 3 + 4 + 5 + 6...) "ordering constant" wanneer je de zogenaamde Virasoro operators op een goede manier ordent met behulp van commutation relations. Dit kun je "oplossen" door gewoon de Virasoro operators opnieuw te definiëren door net te doen alsof 1 + 2 + 3 + 4 + 5... = - 1/12, de waarde van de Ramanujan som van dezelfde reeks. Dit is op dit punt niet meer dan een geïnspireerde gok, die je verder nog maar moet zien te rechtvaardigen.

Het blijkt echter dat een quantum snaartheorie alleen kan voldoen aan de eisen van Einsteins relativiteitstheorie indien je de ordering constant gelijk stelt aan -1 / 12. Dit is de enige waarde voor de ordering constant waar massaloze deeltjes op de juiste manier transformeren onder rotatie. Een massaloos deeltje dient te roteren met (D - 2) vrijheidsgraden, waar D het aantal dimensies van de ruimtetijd is (normaal gesproken vier: 3 voor ruimte en 1 voor tijd). Dit is ook de reden dat licht maar twee (4 - 2 = 2) onafhankelijke polarisaties heeft. Als het lichtdeeltje (het photon) massa had, waren er 3 geweest.

Het is dus niet echt een toepassing, maar meer een gok die (natuurlijk niet toevallig) blijkt te werken.

Bron: A first course in string theory, Barton Zwiebach